De tariff war laat zien waar je echt van afhankelijk bent

De tarieven zijn niet het probleem.

Dat klinkt vreemd als je net hebt gelezen hoe 145% importheffingen mijn supply chain raakten. Maar het is de eerlijke conclusie.

De tarieven zijn een symptoom. Ze onthullen iets wat er al was. Blinde afhankelijkheid. Van één land. Van één leverancier. Van één platform. Van één technologie waarover je geen controle hebt.

En die afhankelijkheid bestond al voordat Trump zijn aankondiging deed. De tarieven maakten haar zichtbaar.

Hoe afhankelijkheid werkt

Afhankelijkheid is sluipend.

Je kiest de goedkoopste leverancier. Logisch. Je zet alles op één platform omdat het makkelijk is. Logisch. Je koopt licenties voor software die overal wordt gebruikt. Logisch.

Elke individuele keuze klopt. Maar het cumulatieve effect is een kwetsbaarheid die je pas ziet als er iets misgaat.

En er gaat altijd iets mis. Niet altijd geopolitiek, maar er gaat altijd iets mis.

De vraag is niet of je afhankelijk bent. Dat is iedereen. De vraag is: weet je waar je van afhankelijk bent, en heb je een plan voor het geval die afhankelijkheid opeens een risico wordt?

Supply chain is het meest zichtbaar

De tariff war maakte supply chain-afhankelijkheid zichtbaar omdat het zo direct was.

Fabrikanten belden mij. Orders werden gepauzeerd. Prijzen verschoven. Je kon de impact aanwijzen in euro's, in aantallen, in deadlines.

Maar supply chain is eigenlijk het makkelijkste deel om te begrijpen. Iedereen snapt dat producten ergens vandaan komen, en dat als de route naar die plek duurder of geblokkeerd wordt, er een probleem is.

Veel moeilijker te begrijpen, maar even reëel, is de technologische afhankelijkheid.

De afhankelijkheid die niemand ziet

Jouw organisatie draait op technologie die je niet bezit.

Microsoft 365. Google Workspace. AWS. Salesforce. ChatGPT. Databricks. De lijst is voor elke organisatie anders, maar de structuur is dezelfde: je cruciale bedrijfsprocessen draaien op platforms van partijen over wie je geen zeggenschap hebt.

Wat als Microsoft besluit haar prijsbeleid te veranderen? Wat als de EU beslist dat bepaalde dataoverdrachten naar de VS niet meer mogen? Wat als een cloudprovider zijn dienstverlening voor jouw categorie stopt?

Dit zijn geen hypothetische vragen. De EU heeft in de afgelopen jaren meerdere keren ingegrepen in de datastromen tussen Europa en de VS. Bedrijven die dachten dat hun cloudinfrastructuur vanzelfsprekend was, stonden voor compliance-problemen die ze niet hadden voorzien.

En dan is er data

Dit is het meest onderschatte afhankelijkheidsrisico.

Jouw data staat bij partijen die je contractueel betaalt, maar over wie je in de praktijk weinig controle hebt. Als morgen de dienstverlening stopt, hoe snel kun jij je data exporteren en migreren naar een alternatief? Hoeveel van je processen zijn zo verweven met één platform dat migratie maanden kost?

De meeste organisaties weten het antwoord niet. En dat is het probleem.

Wat een interim manager doet in dit soort situaties

Ik kom niet binnen om te zeggen dat alles anders moet.

Ik kom om zichtbaar te maken wat verborgen was. De afhankelijkheden die er altijd waren maar nooit zijn geïnventariseerd. De risico's die op papier staan maar niet worden beheerd. De gaten in de governance die pas opvallen als er iets mis gaat.

En daarna help ik een pad bouwen naar meer veerkracht. Niet door alles tegelijk te veranderen. Dat werkt niet. Maar door prioriteiten te stellen op basis van waarschijnlijkheid en impact.

De les van april 2025

De tariff war leerde me iets dat ik niet had verwacht.

Dat je pas weet waar je van afhankelijk bent als die afhankelijkheid je wordt ontnomen. En dat het dan altijd te laat is om je ideaal voor te bereiden.

De enige manier om dit voor te zijn, is het actief te onderzoeken voordat er een crisis is. Dat klinkt vanzelfsprekend. Maar de meeste organisaties doen het niet omdat er altijd urgentere dingen zijn.

Een concrete eerste stap

Stel jezelf de volgende vraag. Kies één kritisch bedrijfsproces. Wat zijn alle externe partijen, platformen, en leveranciers waarvan dat proces afhankelijk is? Wat kost het als één van die partijen morgen wegvalt?

Als je dat antwoord niet weet, heb je werk te doen.

Niet omdat alles morgen fout gaat. Maar omdat je als organisatie grip moet hebben op wat je kwetsbaar maakt. Dat is geen optie. Dat is verantwoordelijkheid.

Afsluitend

Geopolitiek denken is geen luxe voor grote multinationals. Het is een basale vaardigheid voor elke organisatie die afhankelijk is van de wereld buiten haar eigen muren.

En welke organisatie is dat niet?

Wat is de afhankelijkheid in jouw organisatie die het meest kwetsbaar is, maar het minst besproken?